Pełnomocnikiem być II

21.03.2006

Materiał pochodzi z Portalu Edukacji Ekonomicznej NBPortal.pl

Sama procedura ustalania pełnomocnika trwa kilka minut i polega na złożeniu odpowiedniego wniosku. Bardzo często banki nie wymagają nawet przy samej procedurze obecności przyszłego pełnomocnika. Jak wygląda cała procedura?

Sama procedura ustalania pełnomocnika trwa kilka minut i polega na złożeniu odpowiedniego pisma, wniosku. Bardzo często banki nie wymagają nawet przy samej procedurze obecności przyszłego pełnomocnika. Ustanowienie pełnomocnictwa lub jego zmiana może być dokonana także korespondencyjnie. Zwykle jednak w takich przypadkach, banki wymagają, oprócz oświadczenia na piśmie, potwierdzenia tożsamości i własnoręcznego podpisu osoby upoważnianej i poświadczenia dokumentów przez notariusza lub upoważnionego pracownika banku jeśli procedura odbywa się kraju lub dodatkowych poświadczeń polskich placówek dyplomatycznych i bankowych plus notarialnych jeśli wszystko odbywa się poza granicami Polski.

Upoważnienie może zostać w każdej chwili zmienione lub odwołane przez właściciela rachunku, ale, podobnie, jak i przy jego udzielaniu, także na piśmie. Pełnomocnikowi nie przysługuje także prawo udzielania dalszych pełnomocnictw, jak również nie może on składać dyspozycji na wypadek śmierci.

Koszt ustalenia pełnomocnictwa zależy w zasadzie od tego komu jest ono udzielane i w zależności od banku. W przypadku ustanawiania pełnomocnikiem osoby z najbliższej rodziny - córka lub syn, żona lub mąż, matka lub ojciec - procedura jest zwolniona ze stałej opłaty skarbowej, która wynosi 15 zł. Obowiązuje ona natomiast w przypadku ustanowienia pełnomocnikiem osoby niespokrewnionej lub z dalszej rodziny. Należy jednak zwrócić uwagę na tabelę opłat i prowizji - banki bardzo często jednak stosują, nawet jeśli mamy do czynienia z pierwszym przypadkiem, opłaty i prowizje wynoszące od kilku do kilkunastu złotych (warto to sprawdzić w bankowej Tabeli Opłat i Prowizji).

Ustanowienie pełnomocnictwa, w przypadku kart płatniczych, należy rozumieć, jako wydanie dodatkowej karty płatniczej. Używanie karty płatniczej przez osobę do której ona nie należy (np. pożyczanie karty lub udostępnianie jej osobie bliskiej) jest surowo zabronione. Banki traktują to jako złamanie regulaminu - udostępnienie tajnego kodu PIN - i z pewnością nie tylko nie pokryją strat wynikłych np. z braku porozumienia pomiędzy właścicielem karty a osobą bliską, która ją wykorzystała, ale najprawdopodobniej rozwiążą umowę z klientem o prowadzenie karty płatniczej.

Większość banków przy większości wydawanych przez siebie kart płatniczych przewiduje wydawanie kart dodatkowych, zarówno jeśli chodzi o karty debetowe, jak i kredytowe. Ale wydanie dodatkowej karty, to w zależności od banku i rodzaju karty, wiąże się najczęściej z opłatą - zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych rocznie (niestety, są i droższe!).

Możliwości i operacje dokonywane przy pomocy dodatkowej karty płatniczej - czy to debetowej, czy kredytowej - mogą być takie same, jak tej podstawowej lub można je, jak w przypadku tradycyjnie rozumianego pełnomocnictwa, ograniczyć, np. w przypadku karty debetowej tylko do możliwości regulowania nimi rachunków w sklepach, a bez możliwości wypłat w bankomatach lub na odwrót. Wszystko zależy od właściciela rachunku i karty podstawowej oraz możliwości oferowanych przez bank. Tutaj gama konfiguracji jest dość szeroka, dlatego obok rozmowy z konsultantem bankowym warto także samemu zagłębić się w regulamin wydawanych przez bank kart płatniczych.

Eryk Kazanowski

NBPortal.pl